POLSKI - 8
Wykorzystanie kolca
Jeśli jest to tylko możliwe, należy stosować kolec, aby
wykonywane cięcie było bardziej bezpieczne: kolec należy
wbić w korę lub w zewnętrzną część kłody, ułatwi to, w razie
konieczności, zapanowanie nad urządzeniem.
Poniżej przedstawione zostały typowe procedury do
zastosowania w określonych sytuacjach. Niemniej jednak, za
każdym razem należy ocenić, czy odpowiadają one
okolicznościom, w których ma się odbyć praca i jaki jest
sposób możliwie najbezpieczniejszego wykonania cięcia.
Kłoda położona na ziemi (Niebezpieczeństwo dotknięcia
łańcuchem podłoża w ostatniej fazie cięcia) (rys.5).
Cięcie należy wykonywać w kierunku od góry do dołu,
przechodząc przez całą kłodę. W ostatniej fazie cięcia należy
postępować z wyjątkową ostrożnością, aby nie dotknąć
łańcuchem terenu. Jeśli na głębokości 2/3 grubości kłody
możliwe jest przerwanie cięcia, należy kłodę obrócić i pozostały
kawałek przeciąć ponownie w kierunku od góry do dołu,
ograniczając w ten sposób ryzyko kontaktu z terenem.
Kłoda oparta tylko po jednej stronie (Niebezpieczeństwo
złamania się kłody w trakcie cięcia) (rys.6).
Cięcie należy rozpocząć od dołu i wykonać je na głębokość
około 1/3 średnicy kłody, następnie należy je ukończyć od góry
w kierunku wykonanego już nacięcia.
Kłoda oparta po obu stronach (Niebezpieczeństwo
zgniecenia łańcucha) (rys.7).
Cięcie należy rozpocząć od góry i wykonać je na głębokość
około 1/3 średnicy kłody, następnie należy je ukończyć od dołu
w kierunku wykonanego już nacięcia.
Pień leżący na spadzistym terenie. Zawsze należy stać
powyżej pnia. Podczas przecinania, aby zachować pełne
panowanie nad urządzeniem, należy zmniejszyć nacisk w
pobliżu końca nacięcia, nie zwalniając siły przytrzymywania
uchwytów. Nie należy pozwalać na kontakt łańcucha z
podłożem.
Ścinanie drzew
UWAGA! :Nie należy podejmować się ścinania drzew, jeśli nie
posiada się odpowiedniego doświadczenia. W żadnym
przypadku nie należy ścinać drzew o średnicy większej niż
długość prowadnicy! Tego typu operacje wykonywać mogą
wyłącznie doświadczeni użytkownicy z wykorzystaniem
odpowiedniego sprzętu.
Celem ścinania jest spowodowanie upadku drzewa w
najlepszej do jego okrzesania i podziału pozycji. (Nie należy
dopuścić, aby upadające drzewo zaczepiło się o inne: obalanie
takiego drzewa jest bardzo niebezpieczne).
Najdogodniejszy kierunek upadku drzewa należy wybrać,
biorąc pod uwagę następujące okoliczności: co znajduje się
wokół drzewa, jakie jest jego nachylenie, wykrzywienie, jaki jest
kierunek wiatru oraz nagromadzenie gałęzi.
Nie należy bagatelizować nigdy obecności gałęzi martwych lub
złamanych, które podczas ścinania mogą odpaść i stać się
ěródłem zagrożenia.
UWAGA! W przypadku wykonywania czynności ścinania w
wyjątkowo trudnych okolicznościach, należy natychmiast po
zakończeniu cięcia podnieść nauszniki ochronne, by od razu
usłyszeć odbiegający od normy hałas oraz zauważyć inne
ewentualne sygnały ostrzegawcze.
Operacje poprzedzające cięcie oraz określenie drogi
ucieczki
Najpierw, pracując w kierunku od góry do dołu i zachowując
pień położony pomiędzy sobą i urządzeniem, należy usunąć
gałęzie mogące utrudnić ścinanie (rys.8), następnie należy
usunąć, jedna po drugiej, gałęzie grubsze. W dalszej kolejności
należy usunąć otaczającą drzewo roślinność i planując drogę
ucieczki (do wykorzystania w momencie upadku drzewa )
przyjrzeć się wszystkim ewentualnie występującym
przeszkodom (jak np.: kamienie, korzenie, doły, itp.). W celu
określenia kierunku ucieczki posłużyć się należy także
rysunkiem (rys.9) (A – przewidywany kierunek upadku
drzewa. B – droga ucieczki. C – obszar niebezpieczny).
ŚCINANIE DRZEWA (rys.10)
W celu zapewnienia sobie kontroli nad upadającym drzewem
należy wykonać następujące cięcia:
Cięcie ukierunkowujące, które należy wykonać jako pierwsze.
Służy ono do kontrolowania kierunku upadku drzewa.
Najpierw, po stronie, na którą ma upaść drzewo, należy
wykonać GÓRNŇ CZųÂą cięcia ukierunkowującego. Podczas
tej operacji należy stać po prawej stronie drzewa i ciąć
łańcuchem ciągnącym. Następnie należy wykonać DOLNŇ
CZųÂą cięcia, którą należy ukończyć dokładnie na końcu
cięcia górnego. Głębokość cięcia ukierunkowującego musi
wynosić 1/4 średnicy pnia, a kąt pomiędzy cięciem górnym i
dolnym musi mieć co najmniej 45
o
. Punkt spotkania się
obydwu cięć nosi nazwę “linii cięcia ukierunkowującego”. Linia
ta musi być idealnie pozioma i położona pod kątem prostym
(90
o
) wobec kierunku upadku drzewa.
Cięcie ścinające, którego celem jest wywołanie upadku
drzewa, wykonać należy o 3-5 cm powyżej dolnej płaszczyzny
określającej linię cięcia ukierunkowującego i zakończyć je w
odległości od tej linii wynoszącej 1/10 pnia. Należy stać po
lewej stronie drzewa i ciąć łańcuchem ciągnącym,
wykorzystując do pomocy także kolec. Należy sprawdzić, czy
drzewo nie przechyla się w kierunku przeciwnym do
założonego. Jak tylko to możliwe, należy włożyć do wnętrza
cięcia klin ścinający. Część pnia, która nie została przecięta
nosi nazwę punktu podparcia i stanowi “zawias”, który kieruje
drzewem podczas upadku. Jeśli okaże się on
niewystarczający, krzywy lub całkowicie przecięty, nie będzie
można kontrolować kierunku upadku drzewa (bardzo
niebezpieczna sytuacja!). W związku z tym konieczne jest, aby
wszystkie cięcia wykonane były zawsze bardzo starannie.
Po zakończeniu wykonywania cięć drzewo powinno rozpocząć
swój upadek. W razie konieczności, można posłużyć się
klinem lub łomem do obalania.
Okrzesywanie
Po ścięciu drzewa można przystąpić do jego okrzesywania, to
znaczy usuwania gałęzi z pnia. Nie należy bagatelizować tej
operacji, ponieważ najwięcej wywołanych reakcją odbicia
nieszczęśliwych wypadków zdarza się właśnie podczas
czynności okrzesywania drzewa. Z tego też względu należy
uważać na pozycję końcówki prowadnicy podczas cięcia i
pracować zawsze po lewej stronie pnia.
